Osoba fizyczna może dokonać na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej zakupu dobra, jakim jest samochód osobowy. Załóżmy, że mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją, a nasze auto ma wartość początkową równą 18.000 zł. Jednak auto to nie zostało zaliczone do środków trwałych. Stało się tak dlatego, iż planujemy sprzedać je jeszcze przed upływem roku. Zatem pojawia się pytanie, czy powinniśmy ująć ten samochód w ewidencji wyposażenia?

Okazuje się, że tak. Sytuacja, która została opisana powyżej pokazuje nam, iż samochód, który został zakupiony na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, nie będzie w tej firmie wykorzystywany dłużej, niż przez okres roku. Zatem nie doszło do spełnienia jednego z podstawowych warunków, które zostały określone dla środków trwałych. Warunki te zostały zawarte w art. 22a ust. 1 ustawy o pdof. Zapamiętajmy zatem, że jeśli będziemy mieli do czynienia z takimi środkami, to trzeba je będzie jedynie objąć ewidencją wyposażenia.

Jeśli spojrzymy dokładnie na § 3 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów, które dotyczy prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów to zrozumiemy, że mianem wyposażenia będziemy tytułować te rzeczowe składniki majątku, które wiążą się z wykonywaną przez nas działalnością gospodarczą. Ponadto te środki nie mogą być zaliczone do środków trwałych. Mało tego trzeba pamiętać, że ewidencją wyposażenia będzie obejmowało się tylko te, których wartość początkowa przekracza 1.500 zł. W związku z powyższymi regulacjami widzimy, że samochód osobowy, który został zakupiony na cele prowadzonej działalności gospodarczej w momencie, kiedy będzie przez nas wykorzystywany krócej niż przez okres roku, będzie musiał zostać wpisany do ewidencji wyposażenia.

Przedsiębiorca powinien zdawać sobie sprawę również z tego, że wszelkie wydatki, które zostały poniesione na zakup wyposażenia, powinno się odnosić bezpośrednio w koszty, które wiążą się z uzyskiwaniem przychodów. Należy je potem zamieścić w księdze podatkowej, a dokładnie w kolumnie 13 „Pozostałe wydatki”. Aby dokonać w niej niezbędnego zapisu, trzeba posiadać dowód, który będzie stanowił udokumentowanie poniesionego kosztu. Może to być faktura VAT czy rachunek, lub nawet umowa kupna‑sprzedaży.

Przy okazji warto także zaznaczyć, że wszelkie wydatki, które będą wiązały się używaniem tego samochodu osobowego, który ponadto nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, nie mogą zostać niestety zaliczone do kosztów podatkowych w części, która przekroczyła kwotę, jaka wynika z przemnożenia liczby kilometrów, które faktycznie zostały przejechane, a stawki za 1 kilometr przebiegu. Jeśli zatem trzeba będzie ustalić faktyczny przebieg samochodu, to podatnik będzie niestety musiał prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu. Jeśli nie będzie ona prowadzona, to wówczas wydatki, które są ponoszone z tego tytułu, nie będzie można niestety zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Tak stanowią przepisy zawarte w art. 23 ust. 5 ustawy o pdof.

Wygeneruj KPiR w programie inFakt.pl

Prosto, szybko i za darmo!

Podaj adres e-mail i hasło

Twój e-mail

Twoje hasło

Akceptuję regulamin.

Wygeneruj KPiR