Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika podatku od towarów i usług, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego.
Towar to wszelkie rzeczy ruchome, także energia i budynki, budowle lub ich części składowe. Towarem są też gruntu, na których te budynki stoją.
Regulacje te wynikają ze znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwanej ustawą vatowską, która weszła w życie z dniem 7 listopada 2008 roku wraz z wszelkimi odniesieniami do innych regulacji prawnych.  Artykuł, który reguluje sprawy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jest 13 w kolejności.