W czasach, gdy granice zaprzyjaźnionych z nami państw stoją dla nas całkowicie otworem i do Berlina czy Lizbony jedzie się dokładnie tak samo jak do Gdańska albo Zakopanego (za wyjątkiem może jakości dróg,) przedsiębiorca nie musi w żaden specjalny sposób przygotowywać się do dokonania zakupów za granicą. Może po prostu pojechać, kupić i wrócić. Nie złamie w ten sposób prawa.

Niemniej będzie miał problemy natury podatkowej gdyż do zakupu zostanie doliczony podatek VAT na takich samych zasadach jak gdyby sprzedaż była wykonywana na rzecz osoby fizycznej w siedzibie sprzedawcy a przedsiębiorca po powrocie do kraju będzie zmuszony rozliczyć zakup jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, co wiąże się z obowiązkiem wystawienia faktury wewnętrznej, na której będzie wskazany podatek VAT, który od tej transakcji będzie musiał zapłacić.

Zarejestrowanie się jako płatnik podatku VAT UE ma znaczenie wyłącznie formalne i nie jest ono konieczne do zajścia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Konieczne jest ono jednak do tego, by sprzedawca mógł rozliczyć je jako takowe po swojej stronie. W momencie sprzedaży poprosi on nas o podanie numeru NIP UE i jeśli nie będziemy go posiadali to nie potraktuje sprzedaży jako wewnątrzwspólnotowej dostawy dóbr, która objęta jest zerową stawką podatkową. Po prostu polski przedsiębiorca, który nie dopełni tego obowiązku zapłaci za dobra więcej niż to było konieczne – zostanie podwójnie opodatkowany podatkiem od wartości dodanej przez dwa kraje.

Ważny jest tutaj też fakt, że w przeciwieństwie do uzyskiwania numeru NIP przez przedsiębiorcę, czyli do rejestrowania się jako czynny płatnik VAT w kraju, nie ma możliwości retrospektywnego rozliczenia podatku czyli zwrotu podatnikowi zapłaconego za granicami podatku od wartości dodanej po dokonaniu przez niego rejestracji.

Wybierz inFakt Biuro Rachunkowe

Najwygodniejsza księgowość dla Twojej firmy

Podaj adres e-mail i hasło, aby zamówić księgowość

Twój e-mail

Twoje hasło

Akceptuję regulamin.

Wypróbuj za darmo!