Absolwentka kierunku Matematyka w finansach i ekonomii na Politechnice Krakowskiej. W inFakcie zajmuje stanowisko Eksperta ds. księgowości. Czas wolny spędza głównie w gronie znajomych. Lubi podróżować, gotować, a także muzykę punk rockową i musicale.

Zatrudnienie pracownika implikuje nie tylko konieczność zapłaty składek ZUS, ale również składek na FP (Fundusz Pracy) i FGŚP (Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych). Od każdej reguły istnieją jednak wyjątki.

Cele Funduszu Pracy

Fundusz Pracy ma na celu zarówno doraźną pomoc bezrobotnym (w postaci wypłacanych zasiłków w razie utraty pracy), jak i wspomaganie ich w znalezieniu nowej pracy.

Opracowywane są różnorodne programy przeciwdziałaniu bezrobociu. Środki z Funduszu Pracy służą między innymi do finansowania szkoleń, stypendiów, badań lekarskich, psychologicznych i specjalistycznych, pokrycia kosztów założenia działalności gospodarczej, pomocy prawnej i doradztwa w tym zakresie.

Jest także możliwość udzielenia pożyczki dla bezrobotnych i pracodawców. Pożyczki dla bezrobotnych mają na celu pomoc w założeniu własnej działalności gospodarczej, natomiast pracodawca ubiegający się o pożyczkę zobowiązuje się do utworzenia dodatkowych miejsc pracy dla bezrobotnych.

ZUS w firmie

Składki na FP finansuje pracodawca

Składka na Fundusz Pracy wynosi 2,45% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, obowiązek jej finansowania leży po stronie pracodawcy.

Składkę na Fundusz Pracy pracodawca opłaca za pracownika zatrudnionego zarówno w ramach umowy o pracę, jak i zlecenie czy agencyjnej.

Osoby prowadzące działalność gospodarczą również podlegają obowiązkowi regulowania składek na FP.

ZUS za współpracownika

Zwolnienie ze składek na Fundusz Pracy

Jeżeli pracownik osiąga dochód mniejszy od obowiązującej w danym roku płacy minimalnej, to nie należy opłacać za niego składki na Fundusz Pracy.

W przypadku pracowników w pierwszym roku pracy wynagrodzenie musiałoby być niższe niż 80% minimalnej płacy, aby przysługiwało zwolnienie z opłacania składki na FP.

Trzeba jednak mieć na uwadze, że osiągane z różnych tytułów dochody przez pracownika należy zsumować i dopiero tą sumę porównać z kwotą minimalnego wynagrodzenia.

Kto nie płaci Funduszu Pracy

Składka na FP a działalność gospodarcza

Osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą zazwyczaj zobowiązane są do opłacania składki na Fundusz Pracy. Jej wysokość liczona jest bowiem od podstawy wymiaru opłacanych składek społecznych.

Duży ZUS to podstawa wymiaru w wysokości 60% prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia – zawsze jest wyższa od wartości wynagrodzenia minimalnego, więc i składka na FP jest w tym przypadku obowiązkowa.

Przedsiębiorcy, którym przysługuje preferencyjny ZUS, nie muszą opłacać powyższej składki. Wynika to z tego, że podstawę wymiaru składek stanowi wówczas 30% minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Jeżeli jednak przedsiębiorcy przysługuje mały ZUS, ale osiąga on dochody z innego tytułu, to trzeba je również wziąć pod uwagę. W przypadku, gdy suma podstaw wymiaru przekroczy kwotę minimalnego wynagrodzenia, konieczne stanie się odprowadzenie składki na Fundusz Pracy.

Jeżeli przedsiębiorca objęty przywilejem małego ZUS-u zdecyduje się na podwyższenie podstawy wymiaru opłacanych ubezpieczeń społecznych (podstawa wymiaru składek będzie większa lub równa minimalnemu wynagrodzeniu), to ma również obowiązek zapłaty składki na FP.

Jak księgujemy składki ZUS?

Cele Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych ma za zadanie chronić roszczenia pracownicze w momencie, gdy pracodawca staje się niewypłacalny.

W sytuacji niewypłacalności pracodawcy środki z FGŚP przeznaczone są na wypłaty wynagrodzeń oraz innych świadczeń związanych z pracą dla pracowników (odprawy pieniężne, ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy i składki na ubezpieczenie społeczne należne od pracodawców).

Duże składki

Składki na FGŚP finansuje przedsiębiorca

Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych dotyczy tylko i wyłącznie pracowników, finansowany jest przez pracodawcę.

Podstawa do wyliczenia składki na FGŚP jest taka sama, jak podstawa do wyliczenia składki na FP. Wynosi ona 0,10% podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.

Grupy pracowników, których nie dotyczą składki na FP i PGŚP

Dodatkowe zwolnienie z obowiązku opłacania składek na FP i FGŚP przysługuje za pracowników, którzy:

  • ukończyli 55 lat (kobiety) i 60 lat (mężczyźni)- bezterminowo;
  • powracają do pracy z urlopu macierzyńskiego, dodatkowego urlopu macierzyńskiego, urlopu rodzicielskiego lub urlopu wychowawczego – przez okres 36 miesięcy począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym pracownik powrócił do pracy;
  • mają co najmniej 50 lat i przez 30 dni poprzedzające zatrudnienie pozostawali w rejestrze bezrobotnych – przez okres 12 miesięcy;
  • zostali skierowani jako bezrobotni z urzędu pracy, nie ukończyli 30 roku życia i podpisali umowę o pracę – przez 12 miesięcy.

Składki na FGŚP nie obowiązują także za:

  • małżonka pracodawcy;
  • dzieci własne i dzieci drugiego małżonka, dzieci przysposobione;
  • rodziców;
  • macochę i ojczyma;
  • osoby przysposabiające;
  • rodzeństwo;
  • wnuki;
  • dziadków;
  • zięciów;
  • synowe i bratowe;
  • szwagierki i szwagrów;
  • osoby wykonujące pracę zarobkową w gospodarstwie domowym.

Chcesz księgować swoją firmę w prosty sposób?

  • Przetestuj inFakt za darmo.
  • Wystaw fakturę, dodaj koszt, opłać podatek wprost z inFaktu przez stronę www lub aplikację na smartfon.
  • Otrzymasz bezpłatne wsparcie specjalistów.
  • A gdy Twoje potrzeby wzrosną – inFakt zapewni Ci osobistą księgową lub księgowego.

Załóż testowe konto

Masz pytania do artykułu? Odpowiemy w komentarzu.