Przedsiębiorca który nie potrzebuje już w firmie konkretnego sprzętu może zdecydować się na jego sprzedaż np. na Allegro. W takiej sytuacji jest wielce prawdopodobne, że nabywcą okaże się ktoś kto nie prowadzi firmy. Taka osoba ma prawo zażyczyć sobie faktury. Czy jednak faktura dla osoby prywatnej jest w ogóle możliwa?

W skrócie!

Sprzedaż majątku osobie prywatnej:

  • Zazwyczaj dokumentowana jest fakturą
  • Może oznaczać konieczność zakupu i instalacji kasy fiskalnej
  • Niekiedy traktowana jest jako tzw. sprzedaż bezrachunkowa

Faktura dla osoby prywatnej – tylko na żądanie klienta

Zdarza się, że wrzucony w koszty sprzęt np. laptop czy fotel nie są już w firmie niezbędne. Co więcej przedsiębiorca nie potrzebuje ich również jako osoba prywatna. W takiej sytuacji konkretną rzecz najlepiej jest po prostu sprzedać – choćby na Allegro.

Najpewniej kupującym będzie zwykły konsument, który nie prowadzi własnej działalności gospodarczej. Jak w takiej sytuacji powinien postąpić przedsiębiorca? Jeżeli konsument życzy sobie fakturę, to trzeba mu ją wystawić i ująć w rozliczeniach jako przychód (zapłacić podatek dochodowy). W przeciwnym razie faktury się nie wystawia, ale i tak trzeba rozliczyć przychód – ta sytuacja jest opisana na końcu artykułu.

Sprzedaż składnika majątku firmowego stanowi taki sam przychód jak uzyskiwany z działalności gospodarczej. W przypadku, gdy przedsiębiorca jest VAT-owcem to do kwoty sprzedaży dolicza VAT zgodnie ze stawką obowiązującą na dany rodzaj transakcji.

W przypadku transakcji, które nie przekraczają kwoty 450 zł przedsiębiorca może wystawić tzw. fakturę uproszczoną. To szczególnie korzystne jeśli w związku ze sprzedażą kupujący nie poda pełnych informacji o sobie. Faktura uproszczona nie wymaga bowiem umieszczania m.in. danych osobowych nabywcy.

Jeżeli wartość transakcji przekracza 450 zł należy wystawić standardową fakturę. Faktura dla osoby prywatnej nie musi zawierać jedynie numeru NIP kupującego. Taka osoba nie prowadzi bowiem działalności gospodarczej i formalnie NIP-u nie ma.

Czy sprzedaż osobie prywatnej oznacza konieczność zakupu kasy fiskalnej?

Z kolei jeśli przedsiębiorca posiada w firmie kasę fiskalną to sprzedając składnik majątku osobie prywatnej powinien postąpić tak jak przy każdej innej transakcji, czyli po prostu wystawić paragon.

Kwestie związane z kasą fiskalną mogą być również istotne dla przedsiębiorców, którzy jej nie stosują. Wynika to z faktu, że sprzedaż na rzecz osoby prywatnej może obligować do zakupu oraz instalacji urządzenia.

Dzieje się tak przede wszystkim w sytuacji, gdy:

  • limit obrotu na rzecz osób prywatnych przekroczył 20 tys. zł rocznie (w przypadku przedsiębiorców, którzy rozpoczynają działalność w ciągu roku limit liczony jest proporcjonalnie do czasu jej prowadzenia),
  • obowiązek zakupu i zainstalowania kasy narzucony jest odgórnie – wynika z charakteru działalności, np. sprzedaż płyt DVD, sprzętu fotograficznego, części samochodowych.

W powyższych przypadkach istnieje jednak szansa, by kasy uniknąć. Jedna z interpretacji podatkowych mówi, że jeśli przedsiębiorca zdecyduje się na JEDNORAZOWĄ sprzedaż składnika majątku, którego wartość przekracza 20 tys. zł (np. samochodu) może to zostać zakwalifikowane jako tzw. transakcja sporadyczna. W takim przypadku instalacja urządzenia może nie być konieczna. Warto jednak zachować ostrożność.

Z kolei przy sprzedaży np. wspominanego sprzętu fotograficznego sposobem na uniknięcie zakupu kasy fiskalnej może być jego wcześniejsze przeniesienie do majątku prywatnego, a dopiero późniejsza sprzedaż.

Nabywca nie chce faktury – co wtedy?

Istnieją sytuacje, w których nabywca nie życzy sobie faktury a sprzedawca nie stosuje kasy fiskalnej. Jak należy zachować się w takiej sytuacji? Otóż przedsiębiorca powinien dostosować się do zasad właściwych dla tzw. sprzedaży bezrachunkowej.

W takim przypadku faktura dla osoby prywatnej nie jest oczywiście konieczna, a firmy zwolnione z VAT mogą zapisywać przychody z danego dnia w odrębnej ewidencji sprzedaży bezrachunkowej. W takim dokumencie należy zamieścić:

  • numer porządkowy lub okres (np. konkretny miesiąc),
  • datę uzyskania przychodu,
  • kwotę przychodu, który nie został udokumentowany.

Przedsiębiorca nie ma obowiązku zgłaszania ewidencji do urzędu skarbowego.

Trochę inaczej wygląda sposób postępowania podatników VAT – określają oni wysokość przychodów na podstawie ewidencji sprzedaży VAT. To wystarczy, aby udokumentować tego rodzaju transakcje.