Przedsiębiorca, która posiada grunty, budynki czy budowle zobligowany jest płacić podatek od nieruchomości. Może to oznaczać spore obciążenie finansowe, jako że w pewnych przypadkach stawki podatku ustalane przez gminy są dosyć wysokie. O czym należy pamiętać opłacając podatek od nieruchomości?

Podatek 30 razy wyższy

Posiadanie przez przedsiębiorcę dowolnej nieruchomości np. biura, gabinetu, magazynu, lokalu handlowo-usługowego wiąże się z koniecznością opłacania podatku od nieruchomości. Jego wysokość ustala każda gmina, przy czym nie może przekroczyć maksymalnego poziomu określonego w przepisach – 23,03 zł za 1 m2 powierzchni użytkowej w przypadku nieruchomości służącej do celów gospodarczych.

To dość wysoki pułap kosztowy. Najlepiej obrazuje to porównanie z maksymalną stawką podatku od nieruchomość przeznaczonej na cele mieszkalne, która wynosi 0,74 zł za 1 m2. Jak więc widać przedsiębiorcy mogą być zmuszeni płacić podatek, który jest przeszło 30 razy wyższy (zakładając, że gmina ustali najwyższą możliwą stawkę).

Przedsiębiorca płaci wyższy podatek nawet wtedy, kiedy nie prowadzi firmy w swojej nieruchomości. Z konieczności wniesienia opłaty nie zwalnia również zawieszenie działalności.

Uniknięcie zapłaty wyższego podatku od nieruchomości możliwe jest jeśli przedsiębiorca poinformuje urzędników, że na prowadzenie działalności w danym budynku nie pozwalają tzw. względy techniczne, czyli np. zły stan techniczny, skażenie gruntu, itp. W takim przypadku płaci się podatek według niższej stawki właściwej dla nieruchomości, które nie służą do celów gospodarczych. Należy się jednak liczyć z możliwością przeprowadzenia kontroli przez urząd gminy.

Konieczne jest złożenie w gminie formularza

Posiadanie nieruchomości obliguje przedsiębiorcę do złożenia w urzędzie gminy formularza IN-1 lub IN-10 (jego wzór każda gmina ustala samodzielnie). Należy w nim podać informacje dotyczące konkretnych budowli, budynków czy gruntów wraz z określeniem ich powierzchni. Dokument należy złożyć w terminie 14 dni od:

  • zarejestrowania firmy, lub
  • zakupu nieruchomości (o ile nastąpiło już w trakcie prowadzenia działalności).

Złożenie formularza jest o tyle istotne, że na jego podstawie gmina ustala stawkę podatku, który płacony jest co kwartał – do 15 marca, maja, września i listopada danego roku podatkowego.

Wysokość opłaty przedsiębiorca musi już wyliczyć na własną rękę mnożąc stawkę podatku przez liczbę metrów kwadratowych danej nieruchomości. Istotne jest tu pojęcie „powierzchni użytkowej”. W świetle przepisów, powierzchnię pomieszczeń o wysokości od 1,40 m do 2,20 m zalicza się do powierzchni użytkowej budynku w 50%, a jeżeli wysokość jest mniejsza niż 1,40 m, powierzchnię tę pomija się.

Przedsiębiorca wynajmuje od kogoś lokal

A jak wygląda kwestia podatku, gdy przedsiębiorca nie jest właścicielem nieruchomości, ale jedynie ją wynajmuje? W takim przypadku właściciel firmy nie jest obciążony tym podatkiem. Obowiązek zapłaty spoczywa bowiem na właścicielu nieruchomości.

Z reguły właściciele lokalu uwzględniają kwotę podatku do zapłaty w czynszu. Sprawia to że podatek obciąża przedsiębiorcę niejako pośrednio.

Trzeba jednak wiedzieć, że przedstawia się to inaczej, kiedy wynajmowany lokal jest własnością gminy lub Skarbu Państwa. W takiej sytuacji podpisanie umowy najmu oznacza konieczność zapłaty podatku od nieruchomości przez najemcę.

Podatek od nieruchomości może być kosztem

Zgodnie z obowiązującymi przepisami przedsiębiorca, który jest właścicielem nieruchomości może zaliczyć podatek z tego tytułu do kosztów. Z zastrzeżeniem, że jest to możliwe jedynie jeżeli faktycznie wykonuje w niej działalność gospodarczą.

Dowodem potwierdzającym poniesienie wydatku jest dowód zapłaty podatku. Taki wydatek taki staje się kosztem z chwilą jego zapłaty.

W przypadku, gdy nieruchomość (lub jej część) nie jest wykorzystywana w ramach firmy, ale przedsiębiorca musi za nią płacić podatek od nieruchomości, to ten podatek nie stanowi jednak kosztu uzyskania przychodu.