Stanowiska Urzędników dotyczące rozliczania kosztów mieszkania często stawały się przedmiotem sporu na lini przedsiębiorca-urzędnik. Aby rozliczać część kosztów mieszkania należało, zdaniem urzędów dokonać niezbędnych formalności. Jakie stanowisko w tym zakresie prezentują obecnie urzędy?

Prawo do odliczenia kosztów eksploatacji mieszkania

W prezentowanych przez urzędy stanowiskach, przedsiębiorca aby mógł rozliczać koszty eksploatacji mieszkania, w którym jest prowadzona działalność gospodarcza powinien wydzielić część mieszkania na cele działalności gospodarczej. Wydzielona część mieszkania powinna być odrębnym najlepiej zamykanym pomieszczeniem. W danym pomieszczeniu nie powinno być przedmiotów wykorzystywanych prywatnie jak np. łóżko. Dopiero wtedy zdaniem urzędów podmiot miał prawo do odliczenia proporcjonalnych kosztów eksploatacji mieszkania.

Tak prezentowane stanowisko urzędów spotykało się z krytyką przedsiębiorców. Dla wielu przedsiębiorców mieszkanie często było jedynym miejscem prowadzenia działalności, w którym nie mieli możliwości wyodrębnienia części lokalu wyłącznie na cele działalności gospodarczej. Wielu przedsiębiorców świadczy swoje usługi zdalnie, a do wykonywanej pracy potrzebują jedynie podstawowe elementy biurowa jak np. krzesło, biurko i komputer z dostępem do internetu przez co nie potrzebują odrębnego pomieszczenia lub całego lokalu na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej.

Zmiana stanowiska urzędu dot. rozliczania kosztów mieszkania

Zmiana stanowiska urzędu dot. rozliczania kosztów mieszkania

21 grudnia 2017 roku pojawiło się odmienne stanowisko urzędów co do możliwości zaliczenia kosztów uzyskania przychodu w prowadzonej działalności gospodarczej związanych z eksploatacją części lokalu mieszkalnego wykorzystywanego w działalności gospodarczej. Jak zaznaczone w indywidualnej interpretacji podatkowej 0114-KDIP3-1.4011.361.2017.1.ES, aby podatnik miał prawo zaliczyć wydatek za koszt uzyskania przychodu, wydatek łącznie powinien spełniać następujące warunki:

  • wydatek został poniesiony przez podatnika (został pokryty z majątku podatnika);
  • poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów;
  • pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
  • wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;
  • został właściwie udokumentowany;
  • wydatek nie znajduje się w katalogu kosztów określonych w art. 22 ust. 1 ustawy.

Rozliczenie kosztów bez wyodrębnienia części lokalu

Warto zaznaczyć, że opłaty ponoszone przez podatnika związane z eksploatacją mieszkania takie jak czynsz lub opłaty za media, co do zasady nie są wyłączone z kosztów uzyskania przychodu zgodnie z art 23 ustawy o PIT. Jak zaznaczył Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie  warunkuje możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z eksploatacją lokalu od wyodrębnienia pomieszczenia, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza.

“Jeżeli zatem takie wydatki pozostają w związku z uzyskanym przychodem lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu, to w takim zakresie wydatki te będą kwalifikowały się do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz treść cytowanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na utrzymanie lokalu mogą stanowić koszt uzyskania przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej w części w jakiej ten lokal jest przeznaczony na tą działalność.

Jak już wskazano obowiązek udowodnienia, że wydatek został faktycznie przez podatnika poniesiony oraz że pozostaje w związku z uzyskanymi przychodami spoczywa na podatniku.”

Reasumując, jeżeli podatnik wykorzystuje lokal mieszkalny na cele prowadzonej działalności gospodarczej, ma prawo ująć proporcjonalnie koszty jego eksploatacji. Koszty należy ująć proporcjonalnie w części jakiej lokal jest użytkowany na prowadzenie działalności gospodarczej. Natomiast nie ma obowiązku wydzielenia odrębnego pomieszczenia w celu rozliczania kosztów.