Prawo do odliczenia VAT od kart paliwowych od samego początku budzi wiele kontrowersji. 15 maj 2019 roku Trybunał Sprawiedliwości UE wydał orzeczenie dot. prawa do odliczenia VAT od kart paliwowych. Jakie stanowisko zaprezentował TSUE?

Karty paliwowe ułatwiają przedsiebiorcy

VAT od kart paliwowych wyrok TSUE

15 maja 2019 roku w wyroku sygn. C-235/18, w sprawie Vega International Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że od rozliczenia kart paliwowych nie przysługuje prawo odliczenia VAT. Z tego prawa nie mogą skorzystać ani emitenci kart paliwowych, ani ich użytkownicy, jeżeli emitent karty refakturuje paliwo na swojego klienta i pobiera z tego tytułu opłaty. Zasada działania karty paliwowej polega na możliwości zakupu paliwa “na otrzymaną kartę”, wówczas emitent opłaca zakup paliwa a korzystający ma odroczony termin płatności za paliwo. Bardzo często korzystający z karty rozlicza się z tyt. używania karty w wyznaczonych okresach na przykład miesięcznych. W przypadku posiadania floty pojazdów tego typu schemat pozwala na łatwym zarządzaniu kosztami eksploatacji każdego z pojazdów.

Jak podkreślił TSUE w przypadku gdy emitent kart paliwowych udostępnia klientom karty paliwowe wówczas nie sprzedaje na ich rzecz paliwa tylko świadczy usługę finansową, która zgodnie z ustawą o VAT jest czynnością zwolnioną od podatku. Wydane orzeczenie potwierdza tezy z wcześniejszego orzecznictwa.

Kluczowym znaczeniem w rozliczeniu kart paliwowych będzie miał rodzaj umowy dot. działania karty paliwowej oraz kto emituje karty. Wyrok nie dotyczy emitentów kart, którzy są jednocześnie koncernem paliwowym.

VAT od kart paliwowych

Gdzie pojawia się problem?

Spór co do prawa rozliczenia podatku VAT pojawia się w przypadku korzystania z kart paliwowych emitowanych przez “podmiot trzeci”. Wówczas powstaje problem, jak transakcja zakupu paliwa powinna być rozliczona na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług. Na przykład jeżeli:

  • emitent karty to podmiot A,
  • stacja benzynowa to podmiot B,
  • posiadacz karty to podmiot C

Ro czy mamy do czynienia z transakcją łańcuchową czy też usługą finansową. Przy transakcjach łańcuchowych stacja “B” sprzedaje paliwo do “A” następnie podmiot “A” sprzedaje do posiadacza karty “C”. Z tym, że w praktyce sprzedaż paliwa od podmiotu “B” następuje do podmiotu “C”, natomiast emitent karty “A” umożliwia jedynie finansowanie zakupu.

Obecnie, należy spodziewać się, że w Polsce MF wyda interpretację ogólną, która ostatecznie rozwieje wątpliwości.