W jakich sytuacjach osobie fizycznej przysługuje renta z tytułu niezdolności do pracy? 

Renta z tytułu niezdolności do pracy

Renta z tytułu niezdolności do pracy

Ubezpieczonemu przysługuje prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, jeżeli są spełnione następujące warunki:

  • został uznany za niezdolnego do pracy,
  • ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,
  • niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych lub nieskładkowych, określonych w art. 57 ust. 1 pkt 3 ustawy emerytalnej, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.

W przypadku gdy osoba łącznie, spełnia następujące warunki:

  • została uznana za całkowicie niezdolną do pracy,
  • spełnia warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego
  • legitymuje się co najmniej 20-letnim (w przypadku kobiety) i 25-letnim (w przypadku mężczyzny) okresem składkowym i nieskładkowym,

wymóg powstania niezdolności do pracy, w określonym ustawie emerytalną czasie nie obowiązuje.

Z dniem 1 grudnia 2017, weszły w życie przepisy ustawy o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy  o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Od tego dnia prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który nie ma ustalonego prawa do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych lub nie spełnia warunków do jej uzyskania.

Natomiast emerytura z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych jest to  emerytura powszechna, przyznawana na wniosek lub z urzędu, jak również emerytura przyznawana w wieku niższym niż powszechny wiek emerytalny.