Dropshipping jest coraz bardziej popularnym modelem współpracy handlowej, który nie wymaga dużych nakładów. Jest wygodnym rozwiązaniem szczególnie dla osób, które rozpoczynają działalność gospodarczą. Co to jest dropshipping? Jak wygląda opodatkowanie dropshippingu? Zapraszam do zapoznania się z najnowszymi interpretacjami podatkowymi w tym temacie.

Co to jest dropshipping

Definicji dropshippingu nie znajdziemy w żadnych przepisach krajowych. W praktyce jest to model logistyczny prowadzenia sprzedaży przez internet polegający na przeniesieniu procesu wysyłki towaru ze sprzedawcy sklepu internetowego na dostawcę (producenta, hurtownika, dystrybutora). Sprzedawca zbiera zamówienia, przekazuje je dostawcy, który realizuje wysyłkę bezpośrednio do klienta. Przedsiębiorca prowadzący sklep internetowy nie posiada fizycznie towaru a jego zyskiem jest różnica między ceną hurtową a detaliczną. Więcej na temat dropshippingu tu.

W tym modelu są co najmniej dwa rozwiązania. Sprzedawca może kupić towar od dostawcy a następnie sprzedać klientowi i mamy wtedy do czynienia z działalnością handlową. Może także tylko pośredniczyć w transakcji między dostawcą a klientem poprzez oferowaniu produktów dostawcy na swojej stronie internetowej, przyjmowaniu wpłat od klientów oraz przekazywaniu ich dostawcy po pomniejszeniu o pobraną prowizję. Świadczy wtedy usługi pośrednictwa handlowego.

Próbę zdefiniowania dropshippingu podjął WSA w Opolu. W wyroku I SA/Op 74/16 z dnia 05.10.2016 czytamy, że jest to:

“…model sprzedaży internetowej, polegający na współpracy między e-sklepem (sklepem internetowym), a dostawcą/hurtownikiem, w którym cały proces logistyczny związany z realizacją zamówienia przeniesiony zostaje z e-sklepu na hurtownię. Właściciel sklepu internetowego zleca wysyłkę towaru kupionego za pośrednictwem swojego sklepu internetowego dostawcy: paczka jest wysyłana z hurtowni bezpośrednio do klienta detalicznego. Fakt, że sklep internetowy nie magazynuje ani nie wysyła towaru do klienta nie oznacza, że nie posiada sprzedawanego przez siebie towaru w znaczeniu prawnym i nie jest za niego odpowiedzialny przed klientem. Zależy to od formy współpracy, jaką podejmują partnerzy – sprzedaży przez sklep we własnym imieniu bądź pośrednictwa. Jeśli e-sklep prowadzi sprzedaż we własnym imieniu, to hurtownia realizuje i wysyła zamówienie do klienta detalicznego, ale to sklep jest sprzedawcą i ponosi wszelkie obowiązki związane z rolą sprzedawcy przed klientem. Jeżeli natomiast forma współpracy polega na świadczeniu pośrednictwa handlowego to właściciel sklepu internetowego nie prowadzi sprzedaży we własnym imieniu ani na własny rachunek, nie dokonuje zakupu towarów będących przedmiotem transakcji, jego rola ogranicza się wyłącznie do zbierania zamówień dla dostawcy oraz przyjmowania od klientów zapłaty i przekazywaniu jej dostawcy, po pomniejszeniu o należną podatnikowi prowizję.”

Właściwa kwalifikacja prawna ma kluczowe znaczenie dla opodatkowania dropshippingu.

Działalność za granicą, a mały ZUS

Opodatkowanie dropshippingu – podatek dochodowy

Dropshipping opodatkowany jest na zasadach ogólnych. Przychód powstaje w dacie wydania towaru, wystawienia faktury lub uregulowania należności w zależności, które zdarzenie miało miejsce najwcześniej. Kosztem w przypadku gdy przedsiębiorca prowadzi działalność handlową będą natomiast wydatki związane z zakupem towarów. Więcej na ten temat tu.

Problematycznym może wydawać się dla przedsiębiorców ustalenie przychodu w przypadku świadczenia usług pośrednictwa w sprzedaży, gdzie przedsiębiorca nie staje się właścicielem towaru i nie uzyskuje faktury potwierdzającej nabycie. Wydane w tym zakresie interpretacje wyraźnie wskazują, że podstawą opodatkowania jest prowizja czyli różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez klienta na konto bankowe pośrednika a kwotą przekazaną przez niego do dostawcy. Potwierdza to m.in. najnowsza interpretacja indywidualna w tym temacie z dnia 11.04.2018 r. sygn. 0115-KDIT3.4011.96.2018.1.DB:

“Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie jedynie pośredniczyć w sprzedaży towarów handlowych, (a więc nie będzie dokonywać ich zakupu ani nie stanie się ich właścicielem), to przychód uzyskany z tego tytułu będzie stanowić wartość prowizji (marża), czyli różnica pomiędzy kwotą przelaną na konto bankowe Wnioskodawczyni od klienta, a kwotą przekazaną przez nią do dostawcy (właściciela towaru) tytułem poszczególnych transakcji.”

Za moment powstania przychodu “należy uznać dzień wpływu środków pieniężnych na rachunek bankowy Wnioskodawczyni (dzień uregulowania należności), a nie dzień przekazania tych środków (po wcześniejszym potrąceniu prowizji) na konto dostawcy, ponieważ zdarzenie to ma miejsce przed wykonaniem usługi.” Dodatkowo w powyższej interpretacji fiskus przyznał rację podatniczce, że w przypadku, gdy nie wystawia faktur za świadczone usługi podstawą zapisów w KPiR mogą być wyciągi bankowe oraz zestawienie dokonywanych transakcji, na podstawie których wyliczana jest prowizja.

Opodatkowanie dropshippingu -VAT

W zakresie VAT także nie ma przepisów szczególnych dla dropshippingu. Należy jednak zwrócić uwagę na kilka kwestii które są przedmiotem interpretacji podatkowych. Pierwszym zagadnieniem jest pytanie o wartość sprzedaży, jaka jest brana pod uwagę do wyliczenia limitu do zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT , którą jest w przypadku świadczenia usług pośrednictwa kwota prowizji a dla sprzedaży towarów na własny rachunek cena uzyskana za sprzedane towary. Potwierdza to m.in. interpretacja z dnia 16.11.2017 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.610.2017.2.ALN, w której czytamy:

“Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wnioskodawca świadcząc ww. usługi pośrednictwa na terytorium kraju, za które otrzyma od klienta (nabywcy towaru) określoną kwotę wynagrodzenia (prowizji) oraz kwoty z tytułu sprzedaży towarów nabytych w ramach zwrotów powinien wliczyć je do limitu wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.”

Prowizja nie jest wliczana do limitu zwolnienia podmiotowego VAT gdy przedsiębiorca świadczy usługi pośrednictwa sprzedaży na rzecz kontrahenta posiadającego siedzibę w innym kraju. Wynika to z faktu, iż miejsce opodatkowania usług pośrednictwa znajduje się poza krajem i tym samym nie spełnia definicji sprzedaży branej pod uwagę przy wyliczeniu limitu z art. 113. Potwierdza to interpretacja z dnia 26.04.2018 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.120.2018.3.RD, w której czytamy:

“…do wartości limitu zwolnienia podmiotowego, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie wlicza się kwot z tytułu sprzedaży opisanych we wniosku usług pośrednictwa, które będą świadczone przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahentów zagranicznych posiadających siedzibę w Chinach, dla których miejsce świadczenia ustalane będzie na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy i które nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.”

Pisząc o dropshippingu w kontekście VAT nie można pominąć tematu transakcji łańcuchowych oraz związanego z nimi prawa do odliczenia VAT. Wątpliwości w tej kwestii miał przedsiębiorca nabywający towary od kontrahentów z krajów trzecich oraz następnie sprzedający je osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej mających miejsce zamieszkania poza UE. Podatnik pytał, czy w przypadku kiedy towar wysyłany jest bezpośrednio od dostawcy do klienta a on nie wykazuje tej transakcji w kraju (nie występuje przemieszczenie towaru na teren Polski w związku z czym nie występują import, WNT czy eksport towarów) ma prawo do odliczenia VAT od usług i towarów nabywanych na terenie kraju. W odpowiedzi z dnia 03.04.2018 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.42.2018.2.KT czytamy:

“Wnioskodawca – na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy – będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na terytorium kraju na zakup towarów i usług, w sytuacji, gdy koszty te będą ściśle powiązane ze sprzedażą towarów podlegającą opodatkowaniu w kraju trzecim ze względu na miejsce świadczenia i Wnioskodawca będzie w posiadaniu dokumentów potwierdzających związek krajowych zakupów z tą sprzedażą.”