Zakładając działalność gospodarczą w branży medycznej należy pamiętać, że do wyboru są aż cztery formy opodatkowania: zasady ogólne, podatek liniowy, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych oraz karta podatkowa, ale nie każdy przedsiębiorca z tej branży może skorzystać ze wszystkich form. Wybierając formę opodatkowania w branży medycznej warto zwrócić uwagę na to, jak duże koszty będzie ponosił przedsiębiorca, jak wysoki dochód osiągnie, a także to czy ma zamiar rozliczać się ze współmałżonkiem i korzystać z ulg podatkowych.

Opodatkowanie na zasadach ogólnych

To podstawowa forma opodatkowania podatkiem dochodowym, stosowana jest bez obowiązku spełnienia jakichkolwiek dodatkowych warunków. Tę formę opodatkowania może stosować każdy przedsiębiorca działający w branży medycznej.

Podatek pobierany jest od dochodu (przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania) z zastosowaniem skali podatkowej (art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)

– do kwoty 85.528 zł – stawka podatku wynosi 18% minus kwota zmniejszająca podatek

– powyżej kwoty 85.528 zł – stawka podatku wynosi 14.839 zł 02 gr + 32% nadwyżki ponad 85.528 zł

Przedsiębiorca, który wybierze tę formę opodatkowania ma obowiązek prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Ponadto, spoczywa na nim obowiązek złożenia w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym zeznania podatkowego na formularzu PIT-36,  na formularzu tym można również rozliczać inne dochody uzyskane przez przedsiębiorcę i opodatkowane wg skali podatkowej. Co ważne, przy tej formie opodatkowania można rozliczyć się wspólnie z małżonkiem oraz korzystać z ulg podatkowych.

forma opodatkowania w branży medycznej

Podatek liniowy

Podatek dochodowy pobierany jest podobnie jak w przypadku opodatkowania na zasadach ogólnych od dochodu (przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania), natomiast stawka podatku wynosi 19%.

Przedsiębiorca, który chce skorzystać z tej formy opodatkowania  powinien złożyć pisemne oświadczenie o wyborze tego sposobu opodatkowania do dnia 20 stycznia roku podatkowego, a jeżeli działalność gospodarcza rozpoczynana jest w trakcie roku podatkowego oświadczenie można złożyć:

  1. na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej we wniosku o wpis do CEIDG – składanym przy zakładaniu działalności gospodarczej
  2. jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia na podstawie tych przepisów – powinien złożyć pisemne oświadczenie do urzędu skarbowego nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

W przypadku tej formy opodatkowania przedsiębiorca ma obowiązek prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów. Co istotne, niemożliwe jest rozliczenie wspólnie z małżonkiem oraz skorzystanie z ulg podatkowych. Zeznanie podatkowe należy złożyć na formularzu PIT-36L do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych

Możliwość skorzystania z tej formy opodatkowania została bardzo rygorystycznie uregulowana w ustawie. Zgodnie z 8 ust. 1 pkt 3 lit. e ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy. Natomiast w poz. 49 załącznika nr 2 do ustawy wymieniono usługi w zakresie opieki zdrowotnej – z zastrzeżeniem, że wyłączenie to nie dotyczy pozarolniczej działalności gospodarczej świadczonej w ramach wolnych zawodów.

Wolnym zawodem w rozumieniu tej ustawy jest pozarolnicza działalność gospodarcza wykonywana osobiście przez lekarzy, lekarzy stomatologów, lekarzy weterynarii, techników dentystycznych, felczerów, położne, pielęgniarki, tłumaczy oraz nauczycieli w zakresie świadczenia usług edukacyjnych polegających na udzielaniu lekcji na godziny, jeśli działalność ta nie jest wykonywana na rzecz osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej albo na rzecz osób fizycznych dla potrzeb prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej, z tym że za osobiste wykonywanie wolnego zawodu uważa się wykonywanie działalności bez zatrudniania na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze osób, które wykonują czynności związane z istotą danego zawodu.

Jak widać z tej formy opodatkowania nie mogą skorzystać przedstawiciele innych zawodów medycznych niż lekarz, lekarz stomatolog, technik dentystyczny, położna oraz pielęgniarka. Niemożliwa będzie również ta forma rozliczenia, jeżeli lekarz świadczy usługi na rzecz szpitala lub innej placówki, jak również w przypadku, jeżeli w prowadzonej przez siebie działalności zatrudnia innego lekarza.

Stawka podatku w przypadku wyboru tej formy opodatkowania przez lekarza wynosi 20% przychodu (podatek oblicza się od przychodu, bez pomniejszania o koszty jego uzyskania).

Jeżeli przedsiębiorca chce skorzystać tej formy opodatkowania powinien złożyć oświadczenie naczelnikowi urzędu skarbowego najpóźniej do dnia 20 stycznia roku podatkowego, a w przypadku rozpoczęcia działalności w trakcie roku podatkowego w terminie pierwszej wpłaty na ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Przedsiębiorca, który wybrał tę formę opodatkowania ma obowiązek prowadzić ewidencję przychodów.

Rozliczenie podatkowe składane jest na formularzu PIT-28 do 31 stycznia roku następującego po roku podatkowym. Podkreślić należy, że przy tej formie opodatkowania niemożliwe jest wspólne rozliczenie z małżonkiem oraz korzystanie z ulg podatkowych.

Karta podatkowa

Podobnie jak w przypadku ryczałtu, z tej formy opodatkowania mogą skorzystać tylko przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą świadczoną w ramach wolnego zawodu.

Stawki podatku zostały zamieszczone w części VIII tabeli zawierającej miesięczny wykaz stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej stanowiącej załącznik nr 3 do ustawy.

Lp.Rodzaj wykonywanego zawoduLiczba godzin przeznaczonych na wykonywanie zawodu miesięcznieStawka
1234
1Lekarz i lekarz stomatologdo 4814,80 zł za każdą godzinę
powyżej 48 do 96710,40 zł + 19,80 zł za każdą godzinę ponad 48
powyżej 961.660,80 zł
2Felczer4,40 zł za każdą godzinę
3Technik dentystycznydo 2413,10 zł za każdą godzinę
powyżej 24 do 96314,40 zł + 17,00 zł za każdą godzinę ponad 24
powyżej 961.538,40 zł
4Pielęgniarka, położna1,60 zł za każdą godzinę

Przedsiębiorcy prowadzący działalność opodatkowaną w formie karty podatkowej nie mają obowiązku prowadzenia ksiąg, składania zeznań podatkowych oraz wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. Powinni jednak wydawać na żądanie klienta rachunki i faktury stwierdzające wykonanie usługi, oraz przechowywać w kolejności numerów kopie tych rachunków i faktur w okresie pięciu lat podatkowych, licząc od końca roku, w którym wystawiono rachunek lub fakturę.

Przedsiębiorcy nie mają obowiązku składania rocznego zeznania podatkowego, pamiętać jednak należy, że do dnia 31 stycznia roku następnego po roku podatkowym mają obowiązek złożyć w urzędzie skarbowym roczną deklarację o wysokości składki na ubezpieczenie zdrowotne zapłaconej i odliczonej od karty podatkowej w poszczególnych miesiącach roku podatkowego na formularzu PIT-16A.