W odróżnieniu od przedsiębiorcy rozliczającego się na podstawie KPiR, jednostka prowadząca księgi handlowe ewidencjonuje transakcje na przeznaczonych do tego kontach. Jak wygląda  ewidencjonowanie operacji gospodarczych w księgach handlowych?

Ewidencjonowanie operacji gospodarczych

W pierwszej kolejności warto mieć na uwadze, że jednostka ewidencjonuje zdarzenia na kontach określonych w zakładowym planie kont. Warto pamiętać, że nawet najlepiej zbudowany plan kont może wymagać rozbudowy. Potrzeba rozbudowy plany kont może wynikać np. z zmiany rachunku bankowego, rozpoczęcie prowadzenia magazynu czy otwarcie produkcji. W zależności od wielkości organizacji osobą uprawnioną do dopisania konta syntetycznego może być np. księgowy, kierownik działu w porozumieniu z kierownikiem jednostki lub główny księgowy. Stworzony zakładowy plan kont będzie podstawą do otwarcia wszystkich kont.

Konta księgi głównej służą do ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych związanych z aktywami, pasywami oraz wyniku finansowego. Konta analityczne pozwalają natomiast na dokładniejszą ewidencję np. posiadanego majątku. Zdarzenia, w tym operacje gospodarcze, ujmuje się w księgach rachunkowych i wykazuje w sprawozdaniu finansowym zgodnie z ich treścią ekonomiczną. Księgi rachunkowe prowadzi się w walucie polskiej, a operacje gospodarcze wykazujemy w mierniku pieniężnym. Zapisy transakcji na kontach pozwalają określić obrót oraz salda kont.

ewidencja operacji gospodarczych

Operacje gospodarcze

W jednostkach pojawia się wiele zdarzeń gospodarczych. Natomiast warto określić jakie zdarzenia podlegają księgowaniu. Ponieważ nie każde zdarzenie wywołuje zmiany wymagające zaksięgowania.

Zdarzenia, które podlegają księgowaniu nazywamy operacjami gospodarczymi. Operacja gospodarcza to zdarzenie, które:

  • możemy wyrazić w wartości pieniężnej lub jednostkach naturalnych
  • powoduję zmiany w stanie aktywów/pasywów
  • wchodzą w zakres działalności jednostki
  • wywołują zmianę w tej samej wartości w stanie aktywów i/lub pasywów

Zdarzenia gospodarcze podlegające księgowaniu to na przykład, zakup towarów handlowych, wpłata utargu z kasy do banku czy sprzedaż usług. Natomiast przykładem zdarzenia, które nie podlega księgowaniu to na przykład podpisanie umowy o współprace, wynegocjowanie rabatów handlowych lub otrzymanie zamówienia.

Operacje gospodarcze należy ewidencjonować z zastosowaniem zasady podwójnego zapisu.

Sprawdź swoją wiedzę na temat:

Ewidencjonowanie operacji gospodarczych w księgach handlowych

W jednostce prowadzącej księgi handlowe, zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje się na kontach określonych w zakładowym planie kont?

Prawidłowo ! Błędnie

Zakładowy plan kont składa się z kont księgi głównej. W trakcie roku podatkowego zakładowy plan kont może być rozbudowywany. Wszystkie zdarzenia wpływające na zmianę wartości aktywów i pasywów są ewidencjonowane na kontach.

Ewidencjonowanie operacji gospodarczych na kontach analitycznych pozwala wyszczególnienie posiadanych składników aktywów oraz pasywów?

Prawidłowo ! Błędnie

Prowadzenie analityki dla danego konta pozwala na szersze spojrzenie na posiadany majątek lub źródła jego finansowania np. środki zgromadzone na rachunku bankowym w analityce możemy wykazać z podziałem na rachunki bankowe, na których się znajdują lub na rodzaj waluty.

Każde zdarzenie gospodarcze podlega ewidencji w księgach rachunkowych?

Prawidłowo ! Błędnie

Jedynie zdarzenia gospodarcze, które wywołują zmiany w stanie aktywów lub pasywów podlegają księgowaniu.

Zdarzenia gospodarcze, które powoduje zmiany jedynie po stronie aktywów a nie powoduje zmiany w pasywach nie podlegają księgowaniu?

Prawidłowo ! Błędnie

Każde zdarzenie gospodarcze mające wpływ na zmianę stanu aktywów, pasywów lub aktywów i pasywów podlega ewidencji. Warto zaznaczyć, że jest dużo transakcji wykazywanych jedynie po stronie aktywów lub pasywów np. wypłata środków z rachunku bankowego i wpłata na rachunek bankowy.

Twój wynik to:
Masz pytania? Zadaj je w komentarzu. Albo jeszcze raz.