Usługi budowlane co do zasady opodatkowane są podstawową stawką vat 23%. Ustawodawca wskazał jednak w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT przypadki, kiedy można zastosować stawkę obniżoną 8%. Znajdzie ona zastosowanie w przypadku dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Jak wyjaśnia art. 41 ust. 12a przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się:

  • obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
  • lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12,
  • a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Art. 2 pkt 12 wskazuje z kolei, że przez  obiekty budownictwa mieszkaniowego – rozumie się przez budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11, czyli:

  • 111 Budynki mieszkalne jednorodzinne
  • 112 Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe
  • 113 Budynki zbiorowego zamieszkania

Świadczysz usługi remontowo-budowlane? Sprawdź czy przysługuje Ci prawo do zastosowania 8% stawki VAT

Ustawodawca wskazuje metraż powyżej, którego dane obiekty nie zaliczają się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zgodnie z  art. 41 ust. 12b. będą to:budynki mieszkalne jednorodzinne, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokale mieszkalne, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W sytuacji świadczenia usługi dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy na powyższych obiektach o powierzchni większej niż wskazana powyżej stawkę 8% będzie można zastosować tylko do tej części podstawy opodatkowania jaka odpowiada udziałowi powierzchni kwalifikującej się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, co wynika z art. 41 ust. 12c.

Przepisy podatkowe nie wskazują aby warunkiem zastosowania obniżonej stawki było posiadanie dokumentów potwierdzających, że dane usługi świadczone były na obiektach zaliczanych do  budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Dokonując jednak analizy interpretacji podatkowych w tym zakresie należy stwierdzić, że organy podatkowe stoją na stanowisku, że to na podatniku ciąży odpowiedzialność udowodnienia spełnienia warunków do zastosowania obniżonej stawki.

W interpretacji indywidualnej  z 21 października 2015 r.,  nr IPPP1/4512-916/15-2/AS, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie czytamy:

“Podatnik obowiązany jest wykazać, że świadczone przez niego usługi są związane z budownictwem mieszkaniowym oraz że powierzchnie użytkowe są odpowiednie. Powyższe ma wynikać z materiału dowodowego jakim dysponuje podatnik”

a także

“Ustawa o podatku od towarów i usług oraz rozporządzenia wydane na jej podstawie w celu zastosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a ustawy nie określają rodzaju i formy dokumentów, jednakże podatnik powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody wiarygodne, które formalnie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzać będą prawo do zastosowania obniżonej stawki. Wyżej cytowane przepisy nie nakładają obowiązku na świadczącego usługi, o których mowa w art. 41 ust. 12 ustawy uzyskania od nabywcy jakiegokolwiek oświadczenia, potwierdzającego, że czynności te związane są z obiektami objętymi społecznym programem mieszkaniowym. Niemniej jednak fakt posiadania takiego oświadczenia nie pozostaje w sprzeczności z prawem.”

Zbieżne stanowisko przedstawia Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, który w interpretacji indywidualnej  z 11 lutego 2016 r.,  nr ILPP2/4512-1-837/15-4/SJ,  wskazuje, że:

“(…)podatnik powinien posiadać w swojej dokumentacji dowody wiarygodne, które formalnie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzać będą powierzchnię użytkową, rozumianą zgodnie z powołanymi powyżej przepisami w tym zakresie, np. kserokopia dokumentacji budowlanej, na podstawie której taką powierzchnię można obliczyć, akt notarialny, w którym wymieniona byłaby powierzchnia mieszkania lub budynku, przydział ze spółdzielni z wymienionymi powierzchniami poszczególnych pomieszczeń mieszkalnych, itp.”