Nasze krajowe firmy mogą świadczyć usługi również dla firm znajdujących się poza UE. Załóżmy, że jedna z nich, będąca czynnym podatnikiem VAT, wykonała usługi na ruchomym majątku rzeczowym. Usługa świadczona była kontrahentowi ze Szwajcarii. Czy w związku z tym taką usługę powinno się opodatkować stawką 23% VAT, gdyż podmiot nabywający nie podał numeru identyfikacji podatkowej?

W tego rodzaju usługach warto wiedzieć, że podatnik powinien kierować się regulacjami zawartymi w art. 28b ustawy o VAT. Przepis tej stanowi, iż miejscem świadczenia usług winno być miejsce, w jakim to podmiot korzystający z usługi, a więc usługobiorca, posiada swoją siedzibę. Jeśli usługi świadczone są w miejscu, w którym stale prowadzi on swoją działalność, ale które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba, to wówczas za miejsce świadczenia usług należy uznać stałe miejsce, w którym jest prowadzona przez podatnika działalność. Może zdarzyć się również tak, że usługobiorca nie będzie posiadał w ogóle siedziby działalności gospodarczej. Może nie posiadać również stałego miejsca jej prowadzenia. Co należy zrobić w takiej sytuacji? Otóż wówczas należy przyjąć za miejsce świadczenia usług to miejsce, w którym usługobiorca zamieszkuje. Może zdarzyć się również tak, że usługa będzie wykonywana na rzecz podmiotu, który nie jest podatnikiem. Wówczas trzeba zastosować się do art. 28c ustawy, który mówi, iż usługa winna zostać opodatkowana w miejscu, w którym usługodawca posiada swoją siedzibę.

Z tematyką miejsca świadczenia usług nierozłącznie wiąże się definicja podatnika. Znajdziemy ją w art. 28a ustawy o VAT. Artykuł te stanowi, iż pod pojęciem podatnika będziemy rozumieli te podmioty, które zajmują się samodzielnym wykonywaniem działalności gospodarczej, o której jest mowa w art. 15 ust. 2. Pod tym pojęciem będziemy rozumieli również działalność gospodarczą, która odpowiada tejże działalności, bez konieczności uwzględniania jej celu czy rezultatu, ale za to uwzględniając art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Relacje zawarte w tym przepisie stanowią, że nie można uznać za podatników organów władzy publicznej. Nie można pod tym pojęciem rozumieć także urzędów, które zajmują się obsługą tychże organów w związku z zadaniami, które zostały nałożone na nie odrębnymi przepisami prawa.

Podatnikiem wymienionym w art. 28a ustawy będzie zatem ten podatnik, który jest podatnikiem podatku VAT czynnym a także zwolnionym z opodatkowania. Będzie to także podatnik podatku od wartości dodanej. Będzie to także osoba prawna, która nie jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a pkt 1 lit. a) ustawy, ale która została zidentyfikowana dla celów podatku lub podatku od wartości dodanej.

Jeśli chodzi o podatników z państw trzecich, to niestety nie pojawia się możliwość dokonania czynności sprawdzających w zakresie posiadanego przez nich statusu podatkowego. Nie da się tego dokonać za pomocą numeru identyfikacji podatkowej. W takim przypadku należy kierować się przepisami zawartymi w rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. Rozporządzenie to ustanowiło środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE. Przepisy tego rozporządzenia stanowią, jeśli mamy do czynienia z usługobiorcą, który nie prowadzi działalności gospodarczej na terytorium Wspólnoty, to wówczas w określonych sytuacjach można uznać, iż posiada on status podatnika. Taka sytuacja ma na przykład miejsce wówczas, kiedy usługodawca uzyska od usługobiorcy zaświadczenie. Zaświadczenie to winno zostać sporządzone przez właściwe organy podatkowe. Jego zadaniem jest potwierdzenie, iż podmiot ten prowadzi działalność gospodarczą. Kolejna sytuacja może mieć miejsce wówczas, kiedy mimo iż usługobiorca nie przedstawi zaświadczenia, to jednak posiada numer VAT lub inny podobny numer, czy też będzie w stanie przedstawić jakiś dowód świadczący o tym, że usługobiorca jest podatnikiem.

W związku z tym widzimy, iż ciężar w zakresie udowodnienia, że kontrahent jest podatnikiem, niestety staje się obowiązkiem usługodawcy. Często zdarza się tak, że jeśli nasz kontrahent nie poda nam swojego numeru identyfikacyjnego, to możemy sami go sprawdzić, na przykład na jego stronie internetowej.

Reasumując, jeśli nie posiadamy wiarygodnych informacji będących potwierdzeniem posiadanego przez usługobiorcę statusu podatkowego, to wówczas winniśmy dokonać opodatkowania wykonywanej przez nas usługi wedle regulacji zawartych w art. 28c ustawy o VAT. Czyli opodatkowanie powinno być dokonane w miejscu, w którym posiadamy swoją siedzibę, a więc w Polsce. W związku z tym powinniśmy także zastosować naszą krajową stawkę VAT.

Wybierz inFakt Biuro Rachunkowe

Najwygodniejsza księgowość dla Twojej firmy

Podaj adres e-mail i hasło, aby zamówić księgowość

Twój e-mail

Twoje hasło

Akceptuję regulamin.

Wypróbuj za darmo!