Opłacanie przez pracodawcę składek na FP i FGŚP po zmianie wymiaru czasu pracy i wysokości wynagrodzenia.
Pracownica była zatrudniona na pełny etat i uzyskiwała wynagrodzenie 1 800 zł do końca września 2011 roku. Natomiast 1 października 2011 roku dokonano redukcji jej czasu pracy do 1/2 etatu, a wynagrodzenie zmniejszono do 900 zł. Zatem czy pracodawca jest zobligowany do opłacania za pracownicę składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, po zmianie wysokości jej wynagrodzenia oraz czasu pracy, w przypadku, kiedy jest to jej jedyne zatrudnienie?
Otóż pracodawca po dokonaniu zmiany czasu pracy oraz wysokości wynagrodzenia pracownika, nie powinien opłacać za niego składek na Fundusz Pracy. Inaczej jest w przypadku Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, ponieważ pracodawca dalej musi opłacać za pracownika składki na ten fundusz (chyba, że pracownik przekroczył określony wiek).
Składki na Fundusz Pracy naliczane są od kwot, które stanowią podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie rentowe i emerytalne (nie stosuje się tutaj limitu rocznego) oraz opłacane są za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń społecznych. Taki sposób wynika z ustawy o promocji zatrudniania i instytucjach na rynku pracy. Naliczana jest ona dopiero w momencie, w którym podstawa ta wynosi (po przeliczeniu na okres 1 miesiące) co najmniej: minimalne wynagrodzenie (aktualnie około 1 386 zł), 80% minimalnego wynagrodzenia (w przypadku pracownika, dla którego jest to pierwszy rok pracy, aktualnie to 1 108,80 zł) lub tez 50% minimalnego wynagrodzenia (jeżeli jest to osoba, która świadczy pracę w momencie odbywania kary pozbawiania wolności, albo znajduje się w areszcie tymczasowym, kwota ta wynosi 693 zł). W celu prawidłowego ustalenia przez pracodawcę, czy jest on zobowiązany do opłacenia zamiast pracownika składki na Fundusz Pracy, powinien on posiadać oświadczenie pracownika o ewentualnym posiadaniu innego tytułu do obowiązkowego ubezpieczenia, oraz oświadczenie o łącznej sumie przychodów podlegających oskładkowaniu, jakie uzyskuje pracownikowi w ciągu miesiąca. Nie opłaca się składek na FP i FGŚP w przypadku osoby, która przekroczyły już określony wiek (w przypadku mężczyzn to 60 lat, w przypadku kobiet to 55 lat). Natomiast obowiązek opłacania przez pracodawcę składek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zapisany jest w ustawie o ochronie roszczeń pracowniczych w przypadku niewypłacalności pracodawcy. Taką składkę nalicza pracodawca i opłaca ją z własnych środków. Wysokość tej składki ustalana jest od wpłat, które stanowią podstawę wymiaru składek emerytalno-rentowych (nie stosuje się tutaj rocznego limitu).
W roku 2011 wysokość składki na FGŚP określona została na 0,10% podstawy wymiaru składek. Zwolnienia z obowiązku płacenia składek na FGŚP za pracowników są niewypłacalni pracodawcy (zgodnie z zapisem w ustawie o ochronie roszczeń pracowniczych w przypadku niewypłacalności pracodawcy).
W związku z tym, odpowiadając na pytanie zawarte we wstępie widzimy, iż od dnia 1 października 2011 roku pracownica otrzymuje oskładkowany miesięcznie przychód w wysokości niższej niż minimalnie wynagrodzenie krajowe (wynagrodzenie jakie pobiera to 900 zł). Dlatego też pracodawca od tego miesiąca nie ma już obowiązku opłacania za pracownicę składki na Fundusz Pracy. Natomiast w przypadku Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, pracodawca ma obowiązek dalej opłacać składki na ten fundusz za pracownicę (chyba, że przekroczyła ona wiek 55 lat).
Otóż pracodawca po dokonaniu zmiany czasu pracy oraz wysokości wynagrodzenia pracownika, nie powinien opłacać za niego składek na Fundusz Pracy. Inaczej jest w przypadku Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, ponieważ pracodawca dalej musi opłacać za pracownika składki na ten fundusz (chyba, że pracownik przekroczył określony wiek).
Składki na Fundusz Pracy naliczane są od kwot, które stanowią podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie rentowe i emerytalne (nie stosuje się tutaj limitu rocznego) oraz opłacane są za okres trwania obowiązkowych ubezpieczeń społecznych. Taki sposób wynika z ustawy o promocji zatrudniania i instytucjach na rynku pracy. Naliczana jest ona dopiero w momencie, w którym podstawa ta wynosi (po przeliczeniu na okres 1 miesiące) co najmniej: minimalne wynagrodzenie (aktualnie około 1 386 zł), 80% minimalnego wynagrodzenia (w przypadku pracownika, dla którego jest to pierwszy rok pracy, aktualnie to 1 108,80 zł) lub tez 50% minimalnego wynagrodzenia (jeżeli jest to osoba, która świadczy pracę w momencie odbywania kary pozbawiania wolności, albo znajduje się w areszcie tymczasowym, kwota ta wynosi 693 zł). W celu prawidłowego ustalenia przez pracodawcę, czy jest on zobowiązany do opłacenia zamiast pracownika składki na Fundusz Pracy, powinien on posiadać oświadczenie pracownika o ewentualnym posiadaniu innego tytułu do obowiązkowego ubezpieczenia, oraz oświadczenie o łącznej sumie przychodów podlegających oskładkowaniu, jakie uzyskuje pracownikowi w ciągu miesiąca. Nie opłaca się składek na FP i FGŚP w przypadku osoby, która przekroczyły już określony wiek (w przypadku mężczyzn to 60 lat, w przypadku kobiet to 55 lat). Natomiast obowiązek opłacania przez pracodawcę składek na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych zapisany jest w ustawie o ochronie roszczeń pracowniczych w przypadku niewypłacalności pracodawcy. Taką składkę nalicza pracodawca i opłaca ją z własnych środków. Wysokość tej składki ustalana jest od wpłat, które stanowią podstawę wymiaru składek emerytalno-rentowych (nie stosuje się tutaj rocznego limitu).
W roku 2011 wysokość składki na FGŚP określona została na 0,10% podstawy wymiaru składek. Zwolnienia z obowiązku płacenia składek na FGŚP za pracowników są niewypłacalni pracodawcy (zgodnie z zapisem w ustawie o ochronie roszczeń pracowniczych w przypadku niewypłacalności pracodawcy).
W związku z tym, odpowiadając na pytanie zawarte we wstępie widzimy, iż od dnia 1 października 2011 roku pracownica otrzymuje oskładkowany miesięcznie przychód w wysokości niższej niż minimalnie wynagrodzenie krajowe (wynagrodzenie jakie pobiera to 900 zł). Dlatego też pracodawca od tego miesiąca nie ma już obowiązku opłacania za pracownicę składki na Fundusz Pracy. Natomiast w przypadku Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, pracodawca ma obowiązek dalej opłacać składki na ten fundusz za pracownicę (chyba, że przekroczyła ona wiek 55 lat).
Wybierz inFakt Biuro Rachunkowe
Najwygodniejsza księgowość dla Twojej firmy
Co przysługuje w związku z umową na czas wykonywania określonych czynności?
Trudno się dziwić pracownikom, że mają wątpliwości odnośnie tego, co im przysługuje na przykład w związku z wykonywaniem pracy na podstawie umowy na czas wykonywania określonych czynności .
Przygotowanie miejsca pracy osobie niepełnosprawnej.
Wypadki chodzą po ludziach .
Kwota miesięcznego dofinansowania z PFRON
Wielu przedsiębiorców zatrudnia w swoich firmach osoby niepełnosprawne .
Zlecenie badań wstępnych przez pracodawcę, a zwrot ich kosztów na rzecz pracownika
Kiedy pracodawca przyjmuje do swojej firmy nowego pracownika, ma obowiązek skierować go na badania wstępne .
Wypadek przy pracy
Wedle obowiązujących przepisów za wypadek przy pracy, który dotyczyć będzie osób wykonujących działalność pozarolniczą, uważa się zdarzenie nagłe, które wywołane zostało przyczyną zewnętrzną .
