Każdy przedsiębiorca, który prowadzi w swoim przedsiębiorstwie podatkową księgę przychodów i rozchodów, ma obowiązek dokonywania wyceny materiałów oraz towarów handlowych, które zostały objęte spisem z natury. Wyceny tej można dokonać w dwojaki sposób. Można uczynić to według cen zakupu lub nabycia. Można także wycenę przeprowadzić według cen rynkowych, które muszą pochodzić z dnia sporządzenia spisu wówczas, kiedy będą one niższe niż ceny zakupu lub nabycia określonych towarów.
Cena zakupu to inaczej mówiąc cena, którą należy zapłacić za zakupione składniki majątku. Jest ona pomniejszona o podatek od towarów i usług. Jeśli pod uwagę będzie brało się import, to dodatkowo jest ona powiększona o cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne. Może zostać także obniżona o różnorodne rabaty czy opusty.
Cena nabycia jest to natomiast cena zakupu składnika majątku, która została powiększona o koszty uboczne. Koszty uboczne to takie, które zawsze wiążą się z zakupem towarów i składników. Chodzi tutaj między innymi o koszty transportu.
W sytuacji, kiedy przedsiębiorca jest czynnym podatnikiem VAT, to musi swój remanent wycenić według cen bez VAT (czyli interesuje go wartość netto), ale pod warunkiem, że przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku należnego. W pozostałych sytuacjach dokonuje się wyceny wg cen z VAT (czyli według wartości brutto).