Karta podatkowa to charakterystyczna forma opodatkowania, która kierowana jest przede wszystkim do podatników prowadzących niewielką działalność gospodarczą (chodzi tu o rozmiar tej działalności). Ponadto przedsiębiorcy ci muszą działać w zakresie, który został wymieniony w dwunastoczęściowej tabeli, która stanowi załącznik do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym oraz spełniać warunki, które zostały w tej ustawie określone. Z tej formy opodatkowania nie mogą korzystać przede wszystkim ci przedsiębiorcy, którzy:

• zajmują się prowadzeniem innego rodzaju działalności, niż ta, która została zgłoszona we wniosku o objęcie tą formą opodatkowania,
• korzystają z usług osób, które nie są w przedsiębiorstwie zatrudnione na podstawie umowy o pracę (wyjątek: usługi specjalistyczne),
• prowadzą swoje przedsiębiorstwa i działają poza granicami naszego kraju.

W przypadku karty podatkowej wysokość należnego podatku dochodowego ustalana zostaje na wniosek samego podatnika. Decyzję w tej sprawie wydaje naczelnik urzędu skarbowego. Taka decyzja jest wydawana od nowa (na każdy rok podatkowy). Uwzględnione w niej zostają oczywiście stawki, które ogłaszane są przez Ministra Finansów. Podatek dochodowy, który w przypadku tej formy opodatkowania wychodzi podatnikowi, dodatkowo może on obniżyć o kwotę składki, którą musi opłacać w związku z ubezpieczeniem zdrowotnym. Jednak wysokość tego odliczenia nie może stanowić kwoty wyższej niż 7,75% podstawy wymiaru tej składki. Opodatkowanie w formie karty podatkowej różni się od pozostałych form opodatkowania. W tym przypadku wysokość należnego podatku nie zależy bezpośrednio od przychodów, jakie uzyskuje podatnik. Taki podatnik nie może także korzystać z:

• możliwości wspólnego rozliczania się z małżonkiem,
• preferencyjnych zasada opodatkowania osób, które samotnie wychowują dzieci,
• ulg oraz odliczeń, jakie podatnikowi przysługują na przykład z racji faktu rozliczania się według skali podatkowej.

Przedsiębiorcy, którzy wybierają kartę podatkową, nie muszą w związku z tym prowadzić ksiąg. Nie mają także obowiązku składania zeznań podatkowych. Co nie znaczy, że nie muszą prowadzić żadnej dokumentacji. Ich obowiązkiem jest prowadzenie:

• książki ewidencji zatrudnienia,
• kart przychodów pracowników.

Wniosek, który informuje właściwy urząd skarbowy o chęci zastosowania opodatkowania w formie karty podatkowej, to PIT-16. Formularz ten należy zatem złożyć do naczelnika takiego urzędu. Formalności w tym zakresie należy dokonać nie później niż do dnia 20 stycznia danego roku. Jeśli nowy przedsiębiorca chce zostać objęty tą formą opodatkowania, to musi wniosek ten złożyć jeszcze przed rozpoczęciem tej działalności. W przypadku spółki cywilnej nie wymaga się, by wniosek ten składali wszyscy wspólnicy. Wystarczy, że złoży go w imieniu wszystkich jeden ze wspólników. Podobnie jak w innych przypadkach, wybór dokonany przez przedsiębiorcę w zakresie w formy opodatkowania, niejako samoistnie przedłuża się na kolejne lata. Przestaje obowiązywać dopiero wówczas, kiedy to przedsiębiorca w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego ogłosi likwidację swojej działalności, lub ewentualnie złoży oświadczenie o wyborze innej formy opodatkowania.

Wybierz inFakt Biuro Rachunkowe

Najwygodniejsza księgowość dla Twojej firmy

Podaj adres e-mail i hasło, aby zamówić księgowość

Twój e-mail

Twoje hasło

Akceptuję regulamin.

Wypróbuj za darmo!