Do różnic o charakterze trwałym może przede wszystkim zaliczyć takie pozycje, których nie uwzględnia się podczas ustalania podstawy opodatkowania. Czyli takich, których przepisy podatkowe w żadnym wypadku nie będą przewidywać. Jeśli chodzi o podanie jakiegoś konkretnego przykładu, warto tutaj wspomnieć o wydatkach, jakie przeznacza się na reprezentację oraz reklamę, ale które przekraczają w tej kwestii wyznaczony limit. Kolejnym przykładem mogą być wszelkie płacone przez daną jednostkę gospodarczą wszelkie kary oraz grzywny, zwroty bezzasadnie pobranego podatku, czy też nawet odpisanie przedawnionych należności. Trzeba oczywiście mieć na uwadze tutaj taki fakt, że różnice o charakterze trwałym będą przede wszystkim zmniejszać albo wręcz zwiększać podstawę opodatkowania. Nic dziwnego zatem, że w ostateczności musi być spowodowane ustalenie wielkości tego właśnie podatku dochodowego. Przy wskazywaniu tego typu różnic o charakterze trwałym, należy mieć faktycznie na uwadze to, że podstawą opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych będzie wynik brutto, który koryguje się przez doliczanie wydatków, jakich nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów, a także odliczanie przychodów, jakich nie uwzględnia się dla celów podatkowych, Tegoż właśnie względu bierze się pod uwagę różnice o charakterze trwałym lub przejściowym.