Przedsiębiorcy, którzy korzystają z kredytu podatkowego, w zeznaniu o wysokości osiągniętego przez nich dochodu lub też poniesionej przez nich straty, który składa się za rok podatkowy, w trakcie którego korzysta się ze zwolnienia podatkowego, muszą wykazać dochód osiągnięty lub też poniesioną stratę pochodzącą z pozarolniczej działalności gospodarczej. Tego dochodu nie można łączyć z dochodami pochodzącymi z innych źródeł. Od tego dochodu zostaje naliczony podatek. Przedsiębiorcy, którzy wykorzystali już rok zwolnienia z podatku, zobowiązani są go uiszczać w pięciu kolejnych latach, które następują bezpośrednio po roku podatkowym, w równych ratach. Zatem w ciągu każdego roku przedsiębiorca musi płacić ratę w wysokości 20 % podatku, jaki wynika z zeznania. Podatek ten musi zostać opłacony w terminie, który został określony dla złożenia zeznań za pięć następujących po sobie lat podatkowych.
Wybór takich „wakacji kredytowych” nie zawsze i nie dla każdego przedsiębiorcy staje się opłacalny. Nieopłacalny może stać się szczególnie wówczas, kiedy przedsiębiorstwo się rozwija. Kiedy dochody przedsiębiorcy w kolejnych latach osiągają wyższy przedział skali podatkowej, pojawia się problem. Jednak można się przed nim uchronić. W tym celu należy wybrać w kolejnych latach opodatkowanie podatkiem liniowym.