Takie rozliczenia kosztów pośrednich na odpowiednie produkty, przeprowadza się oczywiście za pomocą tak zwanych kluczy podziałowych. Tymi kluczami podziałowymi są wielkości, które charakteryzują określone przedmioty odniesienia kosztów. Warto pamiętać, że w tym przypadku, trzeba przyjąć, że koszty pośrednie uzasadnione, będą rozkładać się w proporcjonalny sposób, w stosunku do jednostek tego klucza. Także nasuwa się taki wniosek, że podstawą rozliczania kosztów pośrednich wytwarzania powinna być wielkość, która najdokładniej jak tylko się da przedstawi związek przyczynowo-skutkowy, jaki zachodzi między tymi kosztami a produktami pracy. Jeżeli jednak mowa jest o pozaewidencyjnym doliczaniu kosztów ogólnozakładowych i kosztów sprzedaży, to tutaj podstawą może być kilka wariantów. Do jednych z nich należeć będzie suma wynagrodzeń bezpośrednich z narzutami i kosztów wydziałowych , inną podstawa może być koszt wytwarzania, a jeszcze inną inny miernik umożliwiający właściwe doliczenie tych kosztów. Kluczem podziałowym może być w tym przypadku wynagrodzenie bezpośrednie wraz z narzutami, czas pracy pracowników bezpośrednio zatrudnionych w produkcji,  czy chociażby ilość produktów.