Samozatrudnienie to jeden z mechanizmów, który jest bardzo korzystny zarówno dla pracobiorcy i pracodawcy lecz równocześnie ze względu na swoją korzystność, zwłaszcza pod względem finansowym (podatkowym) powoduje powstanie poważnego impulsu skłaniającego do nadużyć. W rzeczywistości bardzo często dzieje się bowiem tak, że pracownik zwalniany jest z miejsca swojej pracy, zakłada jednoosobowe przedsiębiorstwo. Pod pozorem prowadzenia działalności gospodarczej wykonuje on de facto wszystkie obowiązki, które miał powierzone przed zmianą formy zatrudnienia i dalej pozostaje faktycznie w stosunku pracy.

Ustawodawca przewidział taką możliwość zapisując, że działalnością gospodarczą nie jest praca, która wykonywana jest na rzecz osoby trzeciej, pod jej kierownictwem i w miejscu oraz o czasie wyznaczonym przez nią. Równocześnie spełniony musi być też warunek, że pracownik za swoją pracę i jej efekty rozliczany jest przez pracodawcę i nie ponosi ryzyka gospodarczego. Z wszystkimi tymi elementami mamy do czynienia w przypadku fikcyjnej działalności gospodarczej charakterystycznej dla pozornego samozatrudnienia.

Organ podatkowy nie może jednak sam stwierdzić faktu niezgodności dokumentów ze stanem faktycznym czyli w praktyce uznać działalności gospodarczej za nieistniejącą. Założono bowiem, że takie wątpliwości mogłyby być zbyt często interpretowane na niekorzyść podatnika. W razie posiadania wątpliwości, organ podatkowy musi wystąpić do sądu o stwierdzenie istnienia parnego stosunku pracy. Po orzeczeniu sądu pozytywnym dla organu podatkowego możliwe jest dopiero rozpoczęcia procedury wyciągania odpowiednich wniosków i konsekwencji podatkowych w stosunku obu stron zakamuflowanej jako działalność gospodarcza umowy o pracę.

Wybierz inFakt Biuro Rachunkowe

Najwygodniejsza księgowość dla Twojej firmy

Podaj adres e-mail i hasło, aby zamówić księgowość

Twój e-mail

Twoje hasło

Akceptuję regulamin.

Wypróbuj za darmo!