Na gruncie interpretacji wiele problemów powodowanych jest przez konieczność określenia czy praca przez dłuższy okres czasu dla jednego pracodawcy może mieć charakter działalności gospodarczej. Pojawia się kwestia czy deklarowana działalność gospodarcza nie jest po prostu zakamuflowaną pracą na warunkach de facto umowy o pracę co drastycznie zmienia zasady opodatkowania takiej działalności.

Opierając się na wyroku Sądu najwyższego z 25 listopada 2005 roku można stwierdzić, że zakaz wyręczania się w pracy osobami trzecimi to jedna z podstawowych cech wykonywania obowiązków na podstawie umowy o pracę. Jeśli pracownik regularnie stawia się u swojego pracodawcy i działa pod jego kierownictwem lub regularnie dostaje zlecenia i wykonuje je samodzielnie rozliczając się następnie z wyników swojej pracy przed zleceniodawcą to niezależnie od sposobu technicznego zorganizowania relacji między nimi, w rzeczywistości zostaje stwierdzony stosunek pracy, na podstawie którego Inspekcja Pracy może ustalić umowę o pracę.

Wynika więc z tego jasno, że zlecanie wykonywania całości lub przynajmniej części działań osobom trzecim przez pracownika uniemożliwia faktyczne istnienie stosunku pracy. Co za tym idzie, można domniemywać, że osoba zlecająca innym wykonywanie powierzonych jej czynności prowadzi faktycznie działalność gospodarczą. Jeśli zaistnieje taka sytuacja to organ podatkowy nie ma właściwie podstaw do kwestionowania istnienia działalności gospodarczej. Nic nie stoi oczywiście na przeszkodzie by podmiot wykonujący działalność gospodarczą zatrudniał swoich podwykonawców na podstawie umowy o pracę. W praktyce wygląda to tak, że w przypadku wątpliwości czy dana działalność jest działalnością gospodarczą czy po prostu wykonywaniem pracy na czyjś rachunek, istnienie delegacji części obowiązków uznaje się za fakt rozstrzygający.

Wybierz inFakt Biuro Rachunkowe

Najwygodniejsza księgowość dla Twojej firmy

Podaj adres e-mail i hasło, aby zamówić księgowość

Twój e-mail

Twoje hasło

Akceptuję regulamin.

Wypróbuj za darmo!