Bardzo często zdarza się, że organy podatkowe traktują w praktyce automatycznie wszelkie nieruchomości wykazane wśród dóbr należących do przedsiębiorstwa jako elementy jego majątku trwałego. Takie założenie wiąże się z bardzo konkretnymi i daleko idącymi skutkami podatkowymi, które ujawniają się w szczególności w momencie zbycia nieruchomości.

Powyższe założenie zostało poczynione przez organ podatkowy w przypadku firmy budowlanej X, która w zamian za uzyskani prawa własności do jednego z lokalów wznoszonych przez dewelopera wykonywała dla niego usługi wchodzące w skład zadeklarowanej działalności. Przedsiębiorca X zaraz po nabyciu nieruchomości dokonał jej sprzedaży. Zrodziło to określone skutki podatkowe związane ze zbyciem praw do nieruchomości mieszkaniowej na podstawie ustawy o podatku od dóbr i usług (naliczenie podatku VAT).

Organ podatkowy uznał jednak, że dokonano sprzedaży elementu majątku trwałego firmy i zażądał zapłaty podatku od przychodu z transakcji. Było to naturalnie niezgodne z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych gdyż działalność gospodarcza firmy X nie była związana w żaden sposób z wykorzystaniem tej nieruchomości i nie była ona nawet ujawniona w ewidencji środków trwałych. Lokal był najpierw formą zapłaty a następnie stał się elementem majątku przedsiębiorcy.

Podobny błąd organ podatkowy popełnił w przypadku firmy handlowej Y, która nabyła prawo własności grupy nieruchomości. Nieruchomości zostały wpisane do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa lecz po miesiącu zostały sprzedane. Oznacza to bezsprzecznie, że nieruchomości nie były wykorzystywane w prowadzeniu działalności gospodarczej lecz stanowiły dla firmy Y towar i jako takie powinny być traktowane a nie jako zbywany element majątku trwałego.

Wybierz inFakt Biuro Rachunkowe

Najwygodniejsza księgowość dla Twojej firmy

Podaj adres e-mail i hasło, aby zamówić księgowość

Twój e-mail

Twoje hasło

Akceptuję regulamin.

Wypróbuj za darmo!