Na pewno praca na zasadach kontraktu menedżerskiego ma wiele zalet. Po pierwsze jest nią chociażby duża swoboda w zakresie tworzenia tego rodzaju umowy. Umowa zawierana jest pomiędzy dwoma równymi sobie partnerami. Zatem jej warunki mogą podlegać dowolnym negocjacjom. Mało tego, kontrakt menedżerski może być zawierany zarówno w formie podpisanej pomiędzy stronami umowy o pracę, jak też w ramach umowy prawa cywilnego. Menedżer może sam negocjować zarówno swoje przywileje, jak również wszystkie obowiązki, a jego pensja przeważnie będzie składała się z części stałej oraz części zmiennej, która uzależniona będzie od osiąganych przez niego wyników. Wierny firmie menedżer może nawet dostać odprawę, która będzie równała się maksymalnie 36-krotności jego pensji.
Takie rozwiązanie ma jednak i swoje wady. Wadą kontraktu menedżerskiego jest chociażby fakt, iż menedżerowie na takich kontraktach płacą olbrzymie podatki. Dzieje się tak dlatego, że opodatkowani są na tych samych zasadach, co zwykli pracownicy. W praktyce oznacza to (przy ich dochodach), że de facto płacą podatek dochodowy według najwyższej stawki. Poza tym obowiązuje ich zakaz konkurencji, nie tylko na czas trwania umowy, ale również do trzech lat po jej zakończeniu. Poza tym odpowiedzialność menedżera będzie opierała się na zasadzie winy. Jeśli na skutek sprawowania przez niego zarządu dojdzie do wystąpienia szkody, to będzie on odpowiadał za nią w pełni. Szkoda w takiej sytuacji obejmuje nie tylko straty, które zostały poniesione przez poszkodowany podmiot, jak również potencjalne korzyści, które w zasadzie miałby on szansę osiągnąć.