Tak w tym przypadku, gdy pracodawca finansuje naukę dzieciom pracownika, jest to traktowane jako przychód ze stosunku pracy. A dlaczego? Ponieważ za przychód ze stosunku pracy uważane są wszelkie wypłaty pieniężne dla pracownika, ale także również za pracownika. W tym konkretnym przypadku zapłata za  naukę dzieci jest obowiązkiem pracownika, a pracodawca wyręczył go w tym obowiązku. Pracownik nie musi wykładać pieniędzy ze swojej kieszeni, ale nauka jest opłacona, a więc osiągnął przychód. I nie ma tutaj względu to czy pracodawca zobowiązał się do tego czy też nie przychód jest i pracownik musi się z niego wyliczyć przed Urzędem Skarbowym. Nie ważne jest także to, że pracownik nie otrzymał tych pieniędzy do ręki. Ważne jest to, że ich nie ponosił z własnego budżetu, a więc te pieniądze zostały nie wydane, są w jego rękach. Pracodawca wprawdzie na pewno na tym  nie straci, bo w jakiś sposób rozliczy to dofinansowanie, by nie być do tyłu, jednak nie powinno być takich sytuacji. Po to nasza ordynacja podatkowa tak reguluje nasze przepisy, by po prostu każdy był traktowany równo i  nie było wyróżniania, że w tym zakładzie pracownicy mają lepiej, a w tym zakładzie gorzej.