Podatek VAT to opłata, która uiszczana jest przez każdego przedsiębiorcę, który znajduje się w łańcuchu dostaw. Jest podatkiem w dużym stopniu neutralnym, ponieważ rozliczając ten podatek nie płacisz go od całej wartości, a jedynie od uzyskanej marży. Ponieważ podmiotów znajdujących się w łańcuchu dostaw może być kilka, zatem każdy z nich będzie rozliczał podatek od innej podstawy. Wygląda to mniej więcej w ten sposób:

1.    Producent surowca (pierwsze ogniwo) dokonuje jego wyceny na 100 zł. Jest to cena netto. Surowiec sprzedaje fabryce za 122 zł. Jest to już cena brutto czyli 100 zł + 22%. W związku z tym producent musi odprowadzić 22 zł podatku VAT.

2.    Fabryka (drugie ogniwo) na bazie surowca wytwarza produkt. Dokonuje jego wyceny na 150 zł netto, a następnie sprzedaje produkt do sklepu za 183 zł brutto. 22% od ceny netto to dokładnie 33 zł. Tyle powinien wynieść fabrykę podatek VAT. Jednak fabryka może sobie odliczyć VAT, który został zapłacony producentowi (22 zł). Wówczas pozostanie jej jedynie 11 zł podatku do odprowadzenia. To 11 zł stanowi również dokładnie 22% z 50 zł, które stanowią tak zwaną „wartość dodaną”, czyli swoistą marzę fabryki w odniesieniu do ceny netto surowca.

3.    Sklep (trzecie ogniwo) dokonuje wyceny produktu na 250 zł netto. Jednak cena, po jakiej będzie sprzedawał produkty konsumentom, będzie wynosiła 305 zł (czyli 250 zł + 22%). Zatem podatek VAT będzie wynosił 55 zł. Sklep jednak odprowadzić będzie musiał jedynie 22 zł, bowiem 33 zapłacił już fabryce.

W sumie budżet państwa został zasilony kwotą 55 zł. Jest to ta sama kwota, która wychodzi z przeliczenia 22% z ceny netto 250 zł. I chociaż kwota ta wpłacana była przez wszystkie ogniwa łańcucha dostaw, to jednak faktyczny koszt podatku VAT ponosi ostateczny konsument.