Cóż, sprawa jest prosta. Przedsiębiorcy, którzy decydują się na prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, mają obowiązek dokonać na koniec roku podatkowego remanent, który stanowić będzie swoiste zamknięcia księgi.
Przede wszystkim, jeszcze zanim dokonamy w księdze pierwszych zapisów w zakresie ponoszonych przez przedsiębiorstwo wydatków, należy zamieścić w niej wartość remanentu początkowego. Remanent początkowy musi zostać sporządzony na dzień otwarcia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Remanent będzie musiał obejmować wszystkie towary, które stanowią własność przedsiębiorcy a także towary obce, które znajdują się w jego firmie. Może się zdarzyć tak, że tego dnia przedsiębiorca nie posiada żadnych składników majątkowych, które będą podlegały spisowi. Wówczas należy do księgi wpisać, iż remanent początkowy wynosi zero. Nie wolno nam pominąć remanentu, bowiem to właśnie na jego podstawie ustala się dochód podlegający opodatkowaniu.
W przypadku osób, które kontynuują prowadzenie działalności gospodarczej, które sporządzały remanent końcowy na dzień 31 grudnia roku poprzedniego, do księgi trzeba będzie wpisać wartość remanentu jako remanent początkowy na dzień 1 stycznia roku następnego. Oczywiście należy dokonać także jego wyceny. Do księgi trzeba będzie go wpisać kwotą zbiorczą lub na przykład według poszczególnych pozycji.