Zasady ogólne to forma opodatkowania, polegająca na opłacaniu przez przedsiębiorcę podatku dochodowego wedle skali podatkowej. W tym przypadku podatek nalicza się od dochodu. Dochód jest rozumiany jako przychód z działalności gospodarczej, który pomniejszony zostaje o tak zwane koszty uzyskania przychodów. To właśnie zasady ogólne są podstawową formą opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej. Przedsiębiorca, który zakłada działalność, może podjąć decyzję odnośnie tego, czy chce swoje przedsiębiorstwo rozliczać na zasadach ogólnych. Jednak w sytuacji, kiedy przedsiębiorca nie dokona w tym zakresie żadnego wyboru, to automatycznie narzuca mu się tę formę. Stąd też wcześniej już wspomniane stwierdzenie, że zasady ogólne są formą opodatkowania, z której mogą skorzystać wszyscy przedsiębiorcy, a nie tylko wybrani, jak to bywa w innych przypadkach.

Każdy przedsiębiorca, który będzie rozliczał się na zasadach ogólnych, będzie musiał obliczać zatem zarówno swoje przychody, jak też koszty uzyskania tych przychodów. W związku z tym będzie musiał postępować wedle zasad, które określone zostały przez odpowiednie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawa ta dokładnie bowiem określa, co może być określane mianem przychodu, w jakich sytuacjach powstaje obowiązek podatkowy, jakie są koszty uzyskania tego przychodu i co nie może się w nie zaliczać.

Jeśli mamy do czynienia z formą opodatkowania na zasadach ogólnych, to każdy podatnik rozliczający się w ten sposób, musi co miesiąc płacić podatek od dochodu, czyli pomniejszać uzyskany przez siebie przychód o koszty jego uzyskania (należy tu jednak pamiętać, że podatek płacony w tym przypadku jest podatkiem progresywnym- oznacza to, że występuje kilka stawek należnego podatku, którego wysokość zależy od wysokości uzyskiwanych dochodów). Taki podatnik nie musi jednak w ciągu roku składać deklaracji podatkowych. Można zatem śmiało powiedzieć, iż forma opodatkowania, jaką są zasady ogólne, jest korzystna szczególnie dla tych przedsiębiorców, którzy ponoszą wysokie koszty związane z uzyskiwaniem przychodów z działalności gospodarczej.

Jeśli chodzi o sam obowiązek prowadzenia ksiąg oraz innych ewidencji to podatnik, który rozlicza się na zasadach ogólnych (według skali podatkowej) jest zobowiązany do prowadzenia:

      - podatkowej księgi przychodów i rozchodów (a jeśli jego dochody przekroczą określony

        próg, który na przykład w 2009 roku wynosił 5.067.120 zł- musi prowadzić księgi rachunkowe),

      - ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

      - ewidencji wyposażenia,

      - karty przychodów pracowników.

Wszyscy podatnicy, którzy w bieżącym 2010 roku będą rozpoczynali prowadzenie swojej działalności gospodarczej, a także ci, którzy zmieniają formę opodatkowania swojej działalności na zasady ogólne, muszą koniecznie pisemnie zawiadomić o tym fakcie naczelnika właściwego im urzędu skarbowego. Zawiadomienie o prowadzeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów musi zostać dokonane w nieprzekraczalnym terminie dwudziestu dni, licząc od momentu założenia tejże księgi.

Podatnicy rozliczający się na zasadach ogólnych mogą korzystać z uproszczonej formy obliczania zaliczek na podatek dochodowy. Polega to na tym, iż zaliczki w ciągu danego roku podatkowego są stałe. Ich wysokość naliczana jest w stosunku do dochodów uzyskiwanych za lata poprzednie. To rozwiązanie opłacalne jest szczególnie dla osób, które w roku, który stanowić będzie podstawę do obliczenia zaliczek, osiągnęły niższe dochody niż te, które spodziewają się uzyskać w roku aktualnym. W przypadku uproszczonej formy obliczania podatek, który jest należny, zostanie dopłacony dopiero w rozliczeniu rocznym. Wybór ten musi zostać dokonany do 20 lutego br., włącznie z poinformowaniem o tym fakcie naczelnika właściwego urzędu skarbowego.

Istotną informacją dla osób, które właśnie rozpoczynają prowadzenie działalności, a także dla tych, którzy już ją prowadzą i określani są mianem „małych podatników” (czyli takich, których przychody za dany rok nie przekroczyły określonej wartości - w 2009 roku była to granica wynosząca 5.067.000 zł) jest to, iż w ich przypadku istnieje możliwość wyboru kwartalnego sposobu wpłacania zaliczek na podatek dochodowy. By jednak móc skorzystać z takiej możliwości, należy złożyć do dnia 20 lutego br. (w 2010 roku akurat 20 lutego wypada w sobotę, zatem termin ten obowiązuje do 22 lutego) odpowiednie zawiadomienie do naczelnika właściwego urzędu skarbowego. W przypadku podatników, którzy rozpoczną działalność po tym terminie, już w trakcie roku podatkowego, obowiązuje zasada, iż muszą oni złożyć stosowne zawiadomienie w terminie do dnia poprzedzającego faktyczny dzień, w którym nastąpi rozpoczęcie tejże działalności gospodarczej. Nie może to jednak nastąpić później, niż w dniu, w którym uzyskany zostaje przez przedsiębiorcę pierwszy przychód. Należy przy tym jednak pamiętać, iż wybór kwartalnego sposobu wpłacania zaliczek nie dotyczy podatników, którzy zdecydowali się na uproszczony sposób ich wpłacania.