Podatek liniowy to szczególny rodzaj podatku, który występuje w stałej wysokości 19%. Naliczany jest on - podobnie jak w przypadku poprzedniej formy opodatkowania - od samego dochodu, który oczywiście rozumiany jest jako przychód, od którego odejmuje się koszty uzyskania przychodu. Wiele źródeł podaje, iż podatek liniowy jest jednym z wariantów rozliczania się na zasadach ogólnych. Jednak rodzaj ten jest na tyle charakterystyczny, że traktuje się go jako samodzielną formę opodatkowania. Obie formy wymagają prowadzenia takiej samej księgowości. W taki sam sposób także dokonuje się ustalenia dochodu, który staje się podstawą umożliwiającą obliczenie podatku. Jednak zasadnicza różnica pojawia się wówczas, kiedy należy ustalić wysokość podatku. Jak już zostało wspomniane, podatek liniowy nie jest dla wszystkich. Wyznaczone zostały grupy, które mogą się tą formą opodatkowania posługiwać, oraz te, które z możliwości tej zostały wyłączone. Zatem zasadniczo możemy powiedzieć, iż podatek liniowy przeznaczony jest dla tych podatników, którzy prowadzą: - pozarolniczą działalność gospodarczą, - działy specjalne produkcji rolnej. Nie mogą natomiast korzystać z niego: - rolnicy, - pracownicy, - wynajmujący, - zleceniobiorcy, - twórcy. Przepisy określają dokładnie, iż prawa do podatku liniowego nie posiadają podatnicy, którzy z tytułu samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej lub z racji posiadania prawa do udziału w zyskach spółki, która nie posiada osobowości prawnej, uzyskują przychody w związku ze świadczeniem usług na rzecz aktualnych i byłych pracodawców. Musi być jednak spełniony warunek, iż czynności wykonywane w ramach prowadzenia działalności odpowiadają czynnościom, które tacy podatnicy (lub przynajmniej jeden ze wspólników) w ramach nawiązanego stosunku pracy wykonywali w roku, który poprzedzał rok podatkowy, lub jeśli odpowiadają czynnościom, które oni wykonywali, lub też nadal wykonują w danym roku podatkowym. Prawo do przejścia na podatek liniowy może zostać nabyte dopiero wówczas, gdy upłynie pełen rok kalendarzowy wykonywania działalności gospodarczej, która oparta będzie na innych zasadach. W takiej sytuacji, od początku następnego roku kalendarzowego, przedsiębiorca będzie mógł przejść na podatek liniowy. Oczywiście, ograniczenia te nie pojawią się w sytuacji, kiedy to działalność gospodarcza, którą będzie prowadził nowy przedsiębiorca, obejmie usługi, jakich do tej pory podatnik ten nie świadczył jako pracownik względem pracodawcy. Nowy zakres usług świadczonych byłemu pracodawcy uprawnia do korzystania z opodatkowania w formie podatku liniowego już od pierwszego dnia działalności. Pamiętajmy, by do tego doszło:

• przedmiot działalności musi różnić się zasadniczo od zakresu poprzednich obowiązków podatnika, świadczonych w ramach umowy o pracę,
• usługi świadczone przez przedsiębiorcę mogą być takie same, pod warunkiem, że były one wcześniej wykonywane na zasadach umowy innej niż umowa o pracę (umowa zlecenie, umowa o dzieło, itp.).

• brak możliwości zmniejszenia zobowiązania podatkowego- nie ma kwoty, która zmniejszałaby podatek, zatem liczony jest on już od pierwszej złotówki uzyskanego przez przedsiębiorcę dochodu,
• brak możliwości rozliczania się wspólnie z małżonkiem,
• brak możliwości skorzystania z preferencyjnego opodatkowania, które przewidywane jest dla osób, które samotnie wychowują dzieci,
• brak uprawnień do korzystania z ulg oraz odliczeń, które przysługują podatnikom rozliczającym się wedle skali podatkowej.

• podatkową księgę przychodów i rozchodów, a po przekroczeniu odpowiedniego progu - księgi rachunkowe,
• ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
• ewidencję wyposażenia,
• kartę przychodów pracowników.